ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ sport24.gr

PREVIEWS

Copa Africa 2017: Group B

Σέντρα στο Κόπα Άφρικα αυτό το σαββατοκύριακο, μια διοργάνωση απρόβλεπτη και εξαιρετικά δύσκολη στο διάβασμά της. Ως «όμιλος του θανάτου» μπορεί να χαρακτηριστεί ο δεύτερος, με τις Αλγερία, Τυνησία και Σενεγάλη να κονταροχτυπιούνται για την πρόκριση, ενώ η Ζιμπάμπουε αναμένεται να παίξει το ρόλο του κομπάρσου. Ακολουθεί η παρουσίαση των τεσσάρων μονομάχων, καθώς και οι πιο ενδιαφέρουσες στοιχηματικές επιλογές.

Σέντρα στο Κόπα Άφρικα αυτό το σαββατοκύριακο, μια διοργάνωση απρόβλεπτη και εξαιρετικά δύσκολη στο διάβασμά της. Ως «όμιλος του θανάτου» μπορεί να χαρακτηριστεί ο δεύτερος, με τις Αλγερία, Τυνησία και Σενεγάλη να κονταροχτυπιούνται για την πρόκριση, ενώ η Ζιμπάμπουε αναμένεται να παίξει το ρόλο του κομπάρσου. Ακολουθεί η παρουσίαση των τεσσάρων μονομάχων, καθώς και οι πιο ενδιαφέρουσες στοιχηματικές επιλογές.

 

 

 

 

 

 

 

 

1. ΑΛΓΕΡΙΑ

 Διακρίσεις:

Ομάδα με ιστορία στο θεσμό η Αλγερία, από το 1980 και έπειτα συμμετέχει αδιαλείπτως στα τελικά του Κόπα Άφρικα, με εξαίρεση τις διοργανώσεις του 1994, του 2006, του 2008 και του 2012, ενώ κατέκτησε το τρόπαιο στο τουρνουά του 1990, το οποίο και φιλοξένησε. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει σε τέσσερα παγκόσμια κύπελλα (1982, 1986, 2010, 2014), ενώ έγινε η πρώτη αφρικανική ομάδα που πέτυχε τέσσερα γκολ σε τελική φάση Μουντιάλ, χάρη στη νίκη της με 4-2 απέναντι στη Νότιο Κορέα στη διοργάνωση του 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας.  

Αποστολή:

Τερματοφύλακες: Raïs M'Bolhi (30, Antalyaspor), Malik Asselah (20, Kabylie), Chamseddine Rahmani (26, MO Bejaia).
Αμυντικοί: Djamel Mesbah (32, Crotone), Faouzi Ghoulam (25, Napoli), Aïssa Mandi (25, Betis), Liassine Cadamuro-Bentaïba (28, Servette), Hicham Belkaroui (26, Esperance), Mohamed Rabie Meftah (31, USM Alger), Mokhtar Belkhiter (24, Club Africain), Ramy Bensebaini (21, Rennes), Mohamed Benyahia (24, USM Alger).
Μέσοι: Saphir Taïder (24, Bologna), Adlène Guedioura (31, Watford), Yacine Brahimi (26, Porto), Riyad Mahrez (25, Leicester), Nabil Bentaleb (22, Schalke), Rachid Ghezzal (24, Lyon), Mehdi Abeid (24, Dijon), Sofiane Hanni (26, Anderlecht).
Επιθετικοί: Islam Slimani (28, Leicester), El Arabi Hillel Soudani (29, D. Zagreb), Baghdad Bounedjah (25, Al Sadd).

 Ομάδα:

Η Αλγερία δεν πηγαίνει με τις καλύτερες προϋποθέσεις στα γήπεδα της Γκαμπόν. Οι πρώτες μουρμούρες ήρθαν στην επιφάνεια έπειτα από τις ήττες στα φιλικά με Κατάρ και Γουινέα, οι οποίες συνοδεύτηκαν από άσχημες εμφανίσεις, με τον τότε προπονητή, Κριστιάν Γκουρκύφ, να γίνεται αποδέκτης έντονων  κριτικών, τόσο από τον Τύπο, όσο και από τους φιλάθλους. Ο έμπειρος τεχνικός αποτέλεσε σύντομα παρελθόν από τον πάγκο της ομάδας, παρόλο που ήταν εκείνος που την οδήγησε στα τελικά του Κόπα Άφρικα,  με τον αντικαταστάτη του, Μίλοβαν Ράτσεβατς, να μην στεριώνει για πολύ στο πόστο του, αφού φέρεται να ήρθε σε κόντρα με πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές του ρόστερ, ενώ το γεγονός ότι δεν μπορούσε να μιλήσει ούτε γαλλικά, αλλά ούτε και αραβικά, φαίνεται πως έπαιξε επίσης το ρόλο του. Στη θέση του ήρθε ο Ζορζ Λέεκενς, ο οποίος έπιασε δουλειά το Νοέμβριο του 2016, είχε δηλαδή μόλις δυο μήνες στη διάθεση του προκειμένου να προετοιμάσει την ομάδα για τη διοργάνωση, ενώ προέβη και σε ορισμένους αποκλεισμούς έμπειρων ποδοσφαιριστών (Φεγκουλί, Μετζανί), απόφαση η οποία δεν άρεσε στους φιλάθλους και η οποία έχει ήδη ξεσηκώσει μεγάλες αντιδράσεις. Σε κάθε περίπτωση, μόνο ως ήρεμο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το κλίμα στις τάξεις της εθνικής Αλγερίας, μένει να φανεί το κατά πόσο όλες αυτές οι εξωαγωνιστικές αναταράξεις θα επηρεάσουν την εικόνα της και εντός του αγωνιστικού χώρου.  

Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, η δυνατή γραμμή της Αλγερίας είναι, δίχως άλλο η μεσοεπιθετική. Στις τάξεις της υπάρχουν ποδοσφαιριστές με παραστάσεις από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και πρωταγωνιστικό ρόλο στις ομάδες τους, όπως οι Μπραΐμι, Μπενταλέμπ, Ταϊντέρ, Γκεζάλ, Σουντανί και Σλιμανί. Πάνω από όλους βέβαια ξεχωρίζει ο κορυφαίος αφρικανός ποδοσφαιριστής για το 2016, ο λόγος φυσικά για τον Ριγιάντ Μαρέζ, ο εκ των πρωταγωνιστών του περσινού θαύματος της Λέστερ, ο οποίος παράλληλα λογίζεται και ως ο ηγέτης της εθνικής του ομάδας. Αντιθέτως, στα μετόπισθεν εντοπίζεται έλλειψη εμπειρίας και δεν υπάρχει η ηγετική φυσιογνωμία που μπορέσει να καθοδηγήσει και τους υπόλοιπους, ενώ η έλλειψη ταχύτητας στον άξονα της μεσαίας γραμμής είναι ακόμα ένας παράγοντας που προβληματίζει. Τέλος, είναι ακόμα θολό το τοπίο αναφορικά με το σύστημα το οποίο θα χρησιμοποιήσει ο Λέεκενς, γενικά αρέσκεται στις άμυνες των τριών στόπερ, βέβαια στο μοναδικό μέχρι στιγμής επίσημο παιχνίδι του χρησιμοποίησε το 4-3-2-1, σύστημα το οποίο πάντως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, αφού η Αλγερία ηττήθηκε καθαρά από την Νιγηρία με 1-3. 

Προπονητής: Ζορζ Λέεκενς

Ο Βέλγος τεχνικός διανύει τη δεύτερη θητεία του στον πάγκο της εθνικής Αλγερίας, με την πρώτη να είναι το 2003 (τότε παρέμεινε στο πόστο του για πέντε μόλις μήνες). Μικρό το χρονικό διάστημα που είχε στη διάθεση του προκειμένου να γνωρίσει την ομάδα του, καθώς την ανέλαβε μόλις το Νοέμβριο του 2016, αντικαθιστώντας τον μη αρεστό στους ποδοσφαιριστές, Ράτσεβατς. Υπό τις οδηγίες του η Αλγερία μετράει μια ήττα (με 1-3 από τη Νιγηρία εκτός έδρας για τα προκριματικά του Μουντιάλ) και δυο νίκες, με 3-1 και 6-0 σε φιλικά προετοιμασίας τον Ιανουάριο απέναντι στη Μαυριτανία.  

 Συμπέρασμα:  

Ομάδα-ερωτηματικό η φετινή Αλγερία, βάσει ρόστερ έχει όλα τα φόντα για να πάει μακριά στη διοργάνωση, η εσωστρέφεια όμως που την ταλανίζει τους τελευταίους μήνες είναι ικανή να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Οι διαδοχικές αλλαγές προπονητών έχουν διαταράξει τη συνοχή της, ο κόσμος αμφισβητεί τις επιλογές του προπονητή, ενώ ούτε στο αγωνιστικό κομμάτι είναι όλα ρόδινα, αφού είναι πολλοί οι προβληματισμοί αναφορικά με την επάρκεια της αμυντικής της γραμμής.

Ο όμιλος στον οποίο βρίσκεται είναι απαιτητικός, λόγω της παρουσίας της Τυνησίας και της Σενεγάλης, αν όμως καταφέρει να προκριθεί, τότε ο δρόμος για τα ημιτελικά θα είναι ανοιχτός, αφού διασταυρώνεται με το πρώτο γκρουπ, από το οποίο απουσιάζει το όνομα-μεγαθήριο και υπάρχει μόνο η παγίδα της οικοδέσποινας Γκαμπόν. Θεωρούμε ότι είναι μέσα στις δυνατότητές της μια πορεία τουλάχιστον ως τα ημιτελικά, θα βελτιώσει κατά πολύ τις πιθανότητές της για να τα καταφέρει αν τερματίσει στην πρώτη θέση του ομίλου της, επιλογή η οποία προσφέρεται στο 2,50 στον Stoiximan.

 

2. ΤΥΝΗΣΙΑ

 Διακρίσεις:

H Τυνησία είναι μια από τις παραδοσιακές δυνάμεις της ηπείρου, με πλούσια παρουσία τόσο στα Κόπα Άφρικα όσο και στα Παγκόσμια Κύπελλα. Έχει συμμετάσχει σε τέσσερα Μουντιάλ (1978, 1998, 2002, 2006), στα Κόπα Άφρικα λαμβάνει μέρος αδιαλείπτως από το 1994 και έπειτα, μετράει μάλιστα και μια κατάκτηση στο τουρνουά του 2004 το οποίο φιλοξένησε η ίδια, ενώ διακρίθηκε και στις διοργανώσεις του 1962 (3η), του 1965 (2η), του 1978 (4η), του 1996 (2η) και του 2000 (4η).

 Αποστολή:

Τερματοφύλακες: Aymen Mathlouthi (32, Etoile du Sahel), Moez Ben Cherifia (25, Esperance), Rami Jridi (31, Sfaxien)
Αμυντικοί: Aymen Abdennour (27, Valencia), Ali Maâloul (27, Al Ahly), Syam Ben Youssef (27, Caen), Hamza Mathlouthi (24, Sfaxien), Mohamed Ali Yacoubi (26, Rizespor), Chamseddine Dhaouadi (29, Esperance), Zied Boughattas (29, Etoile du Sahel),
Hamdi Nagguez (24, Etoile du Sahel), Sliman Kchouk (22, CA Bizertin)
Μέσοι: Youssef Msakni (26, Lekhwiya), Wahbi Khazri (25, Sunderland), Ferjani Sassi (24, Esperance), Mohamed Amine Ben Amor (25, Etoile du Sahel), Hamza Lahmar (26, Etoile du Sahel), Naïm Sliti (24, Lille), Larry Azouni (22, Nimes), Ahmed Khlil (22, Club Africain)
Επιθετικοί:  Saber Khalifa (30, Club Africain), Ahmed Akaïchi (27, Ittihad),
Taha Yassine Khenissi (25, Esperance)

 Ομάδα:

Η Τυνησία δεν δείχνει στην ιδανική αγωνιστική κατάσταση εν όψει του τουρνουά και υπάρχει αρκετή ανησυχία στις τάξεις της για την πορεία της στη διοργάνωση. Παρόλο που κατάφερε να κερδίσει τα πρώτα δυο παιχνίδια της στην προκριματική φάση για το Μουντιάλ του 2018 (2-0 τη Γουινέα εντός και 1-0 τη Λιβύη εκτός), οι εμφανίσεις της ήταν από μέτριες ως κακές, καθώς υπήρχε η προσδοκία ότι θα έδειχνε καλύτερα πράγματα στον αγωνιστικό χώρο, από τη στιγμή που κλήθηκε να ξεπεράσει εμπόδια τα οποία ήταν χαμηλά για τα δικά της δεδομένα.  

Στα γήπεδα της Γκαμπόν αναμένεται να στηριχθεί για ακόμα μια φορά στη συμπαγή της άμυνα, γραμμή στην οποία υπάρχει εμπειρία αλλά και ποιότητα, με τις επιδόσεις της στο ανασταλτικό κομμάτι κατά την διάρκεια των προκριματικών να είναι ενθαρρυντικές (δέχθηκε μόνο τρία γκολ σε έξι ματς, τα δυο εκ των οποίων σε παιχνίδια τα οποία κέρδισε χωρίς να αγχωθεί). Το 5-4-1 είναι το σύστημα που χρησιμοποιεί τους τελευταίους μήνες και όπως όλα δείχνουν θα είναι εκείνο που θα εφαρμόσει και στο Κόπα Άφρικα.  Βασική επιλογή για την άμυνα αποτελεί ο -παροπλισμένος στη Βαλένθια- Αμπντενούρ, ο παρτενέρ του αναμένεται να είναι ο Μπεν Γιούσεφ της Καέν, συνθέτοντας ένα δίδυμο με παραστάσεις από μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο βασικό κορμό της ομάδας, ο οποίος αποτελείται, κατά κύριο λόγο, από ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο εγχώριο πρωτάθλημα. Για τις δυο θέσεις στο κέντρο ερίζουν οι Σασί, Μπεν Αμόρ και Λαμάρ, ενώ στην επίθεση υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές, κινητήριος μοχλός για τη δημιουργία είναι ο Καζρί της Σάντερλαντ, ενώ για την κορυφή της επίθεσης ο Κενισί είναι το φαβορί να πάρει φανέλα βασικού έναντι των Ακαϊτσί και Καλιφά.

Ένα από τα μειονεκτήματα Τυνησίας, παραδοσιακά, είναι η ισχνή της παραγωγικότητα, δεν υπάρχει στην επίθεση ο «killer» που θα κάνει τη μισή φάση γκολ, είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι ο πρώτος σκόρερ με τη φανέλα της εθνικής στο υπάρχον ρόστερ είναι ο Καζρί, ο οποίος δεν είναι κλασικός σέντερ φορ, αλλά περιφερειακός επιθετικός. Το επιθετικό πρόβλημα της ομάδας έγινε αντιληπτό και στα προκριματικά, εκεί όπου μπορεί να πέτυχε 16 τέρματα σε 6 αγώνες, σκόραρε όμως τα 8 εξ αυτών σε ένα μόνο ματς, απέναντι στο αδύναμο Τζιμπουτί, είχε δηλαδή μόλις 8 τέρματα ενεργητικό στα υπόλοιπα 5 παιχνίδια της.  

Προπονητής: Χένρικ Κάσπερτσακ

Ο Πολωνός τεχνικός θεωρείται ως ένας από τους πιο έμπειρους του τουρνουά. Έχει ξαναβρεθεί στον πάγκο της εθνικής Τυνησίας κατά την περίοδο 1994-1998, οδηγώντας την τότε μέχρι τα τελικά του παγκοσμίου κυπέλλου. Στη συνέχεια ανέλαβε και άλλες εθνικές της «Μαύρης Ηπείρου» (Μαρόκο, Σενεγάλη, Μάλι), γίνεται επομένως εύκολα αντιληπτό ότι πρόκειται για έναν  προπονητή που γνωρίζει τα κατατόπια και ξέρει πώς να διαχειριστεί τους ποδοσφαιριστές που έχει στη διάθεσή του. Κύριο χαρακτηριστικό των ομάδων του η αμυντική τους συνοχή, οι μικρές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και τα ελάχιστα ρίσκα που παίρνουν κατά τη διάρκεια του ενενηντάλεπτου, σε κάθε περίπτωση απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ως λάτρης του επιθετικού ποδοσφαίρου. 

Συμπέρασμα:

Σε δύσκολο γκρουπ έχει βρεθεί η Τυνησία, καθώς θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις ισχυρές Σενεγάλη και Αλγερία, με την πρόκριση για τα νοκ-άουτ να μην είναι σε καμία περίπτωση εύκολη υπόθεση. Οι μπουκ θεωρούν ότι υστερεί σε σχέση με τις δυο ανταγωνίστριες της, στο 2,10 προσφέρει ο Stoiximan την πρόκριση της από τον όμιλο, θεωρούμε ότι δεν είναι τόσο αουτσάιντερ σε σχέση με αυτές και επομένως αξίζει να γίνει κάποιο ποντάρισμα σε αυτό το ενδεχόμενο.  

Από εκεί και πέρα και εφόσον προκριθεί στα προημιτελικά θα διασταυρωθεί με τον πρώτο όμιλο, μπορεί μάλιστα να βρεθεί στο δρόμο της διοργανώτριας Γκαμπόν, με το έργο της σε μια τέτοια περίπτωση να δυσκολεύει αρκετά. Πρόκειται πάντως για ομάδα που δείχνει πως είναι χτισμένη για να διαχειριστεί τη λογική των νοκ-άουτ ματς, με την αμυντική της συνοχή να είναι ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να αποβεί καταλυτικό σε αυτή τη φάση, επομένως δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να φτάσει αρκετά μακριά στο τουρνουά.  

 

3. ΣΕΝΕΓΑΛΗ

 Διακρίσεις:

Ομάδα χωρίς ιδιαίτερα πολλές διακρίσεις στις διεθνείς διοργανώσεις η Σενεγάλη, τις μεγαλύτερες στιγμές της τις  έζησε το 2002 όταν, στα γήπεδα της Γαλλίας, έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του παγκοσμίου κυπέλλου ενώ την ίδια χρονιά βρέθηκε και στον τελικό του Κόπα Άφρικα, χάνοντας όμως το τρόπαιο στα πέναλτι. Από εκεί και πέρα, έχει να επιδείξει τρεις 4ες θέσεις στα Κόπα Άφρικα του 1965, του 1990 και του 2006, διαπιστώνουμε επομένως ότι οι διακρίσεις της είναι μόνο σποραδικές.

 Αποστολή:

Τερματοφύλακες: Khadim N'Diaye (32, Horoya), Abdoulaye Diallo (24, Rizespor),
Pape Seydou N'Diaye (23, Niary Tally)
Αμυντικοί: Kara Mbodj (27, Anderlecht), Cheikh M'Bengue (28, St Etienne), Lamine Gassama (27, Alanyaspor), Zargo Touré (27, Lorient), Kalidou Koulibaly (25, Napoli), Saliou Ciss (27, Valenciennes)
Μέσοι: Idrissa Gana Gueye (27, Everton), Mohamed Diamé (29, Newcastle),
Cheikhou Kouyaté (27, West Ham), Papa Kouly Diop (30, Espanyol), Henri Saivet (26, St Etienne), Cheikh N'Doye (30, Angers), Papa Alioune Ndiaye (26, Osmanlispor)
Επιθετικοί: Sadio Mané (24, Liverpool), Moussa Sow (30, Fenerbahce), Mame Biram Diouf (29, Stoke), Moussa Konaté (23, Sion), Keita Baldé (21, Lazio), Famara Diedhiou (24, Angers),
Ismaïla Sarr (18, Metz)

Ομάδα:

Αρκετά αλλαγμένη σε σχέση με την ομάδα του 2015, η οποία καθοδηγήθηκε από τον Αλέν Ζιρές, είναι πλέον η Σενεγάλη, παραμένει ωστόσο μια από τις εθνικές με το περισσότερο ταλέντο στην ήπειρο. Παρόλο που στην επίθεση δεν υπάρχει αφθονία σε επιλογές, όπως τα προηγούμενα έτη (καρατομήθηκαν από τον τεχνικό Σισέ τα βαριά χαρτιά της επίθεσης με το μεγάλο «εγώ», ήτοι οι Ντεμπά Μπα και Παπίς Σισέ), παραμένει ωστόσο μια γραμμή με πολλή ποιότητα, με τους Μανέ, Σο, Ντιούφ, Κεϊτά Μπαλντέ και Κονατέ ξεχωρίζουν. Επιπλέον, ο άξονας της μεσαίας γραμμής περιλαμβάνει ποδοσφαιριστές οι οποίοι μπορούν να συνδυάσουν το δυναμισμό με τα τρεξίματα, χάρη στην παρουσία των Γκέιγ, Ν’ Ντόι, Ντιαμέ και Κουγιατέ, ενώ στα μετόπισθεν δεσπόζει ο στόπερ της Νάπολι, Καλιντού Κουλιμπαλί, ο οποίος λογίζεται πια ως ένας εκ των κορυφαίων αφρικανών αμυντικών.

Στα γήπεδα της Γκαμπόν, η Σενεγάλη αναμένεται να χρησιμοποιήσει το 4-3-3, σύστημα το οποίο αναδεικνύει τα προτερήματα των ποδοσφαιριστών της, με τους Μανέ και Κεϊτά Μπαλντέ να θεωρούνται ως οι παίχτες-κλειδιά για την εύρυθμη λειτουργία του, αγωνιζόμενοι στα φτερά της επίθεσης, στο πλάι του μοναδικού σέντερ-φορ, με τους Κονατέ και Σο να είναι οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για τη θέση του φουνταριστού. Το μεγάλο ερωτηματικό για τη Σενεγάλη είναι το κατά πόσο μια τόσο νέα ομάδα, η οποία στην ουσία τώρα χτίζεται,  μπορεί να ανταποκριθεί σε ένα τόσο απαιτητικό γκρουπ, απέναντι σε πιο δεμένες αντιπάλους, όπως η Αλγερία και η Τυνησία. Παράλληλα, ο τεχνικός Αλιού Σισέ, είναι παντελώς άπειρος από ανάλογες περιστάσεις, αφού είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά στην καριέρα του που εκτελεί χρέη χεντ-κόουτς σε «μεγάλη» εθνική ομάδα και αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον το κατά πόσο θα μπορέσει να διαχειριστεί μια πρωτόγνωρη ακόμα και για τον ίδιο κατάσταση. 

ΠροπονητήςΑλιού Σισέ

Ο Αλιού Σισέ ανέλαβε χρέη πρώτου προπονητή στην εθνική ομάδα της Σενεγάλης μόλις τον περασμένο Μάρτιο, βρίσκεται πάντως στο τεχνικό τιμ από το 2012, είτε ως βοηθός, είτε ως υπηρεσιακός είτε ως τεχνικός της U23. Ως ποδοσφαιριστής ήταν μέλος της εξαιρετικής ομάδας του 2002, θεωρείται επομένως ότι μπορεί να διαχειριστεί τα αποδυτήρια, όμως από την άλλη, στερείται εμπειριών, αφού αυτή είναι η πρώτη του δουλειά  ως χεντ-κόουτς σε αυτό το επίπεδο.

Συμπέρασμα: 

Ομάδα με πολύ καλό υλικό η Σενεγάλη, με ισορροπία σε όλες τις γραμμές και ποδοσφαιριστές οι οποίοι έχουν παραστάσεις από τα κορυφαία ευρωπαϊκά  πρωταθλήματα, υπάρχουν επομένως οι προϋποθέσεις για να πρωταγωνιστήσει στη διοργάνωση. Σε αυτό υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος, με τις περισσότερες ενστάσεις να εστιάζονται στο πρόσωπο που κάθεται στην άκρη του πάγκου, με τον τεχνικό Αλιού Σισέ να είναι παντελώς  άπειρος ως πρώτος προπονητής.

Η κλήρωση δεν της έκανε το χατίρι, αφού την έφερε αντιμέτωπη με τις ισχυρές Αλγερία και Τυνήσια, ομάδες με παράδοση στο θεσμό και σαφώς μεγαλύτερη συνοχή,  γεγονός που καθιστά εξαρχής δύσκολο το έργο της στη διοργάνωση. Οι μπουκ πάντως θεωρούν ότι η Σενεγάλη είναι το φαβορί για την πρωτιά του ομίλου της (2,25/Stoiximan), προσφέροντας παράλληλα την πρόκρισή της από το γκρουπ μόλις στο 1,20, δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι θα έχει τόσο εύκολο έργο και δεν αποκλείουμε μάλιστα το ενδεχόμενο ακόμα και να μείνει εκτός διοργάνωσης από τη φάση των ομίλων, δεν θα είναι άλλωστε η πρώτη φορά που μια ταλαντούχα ομάδα δεν καταφέρνει να διακριθεί, ειδικά όταν μιλάμε για μια τόσο ιδιαίτερη διοργάνωση όπως το Κόπα Άφρικα.

 

4. ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ

Διακρίσεις:

Ομάδα χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις η Ζιμπάμπουε, περιορισμένες  είναι άλλωστε και οι συμμετοχές της σε μεγάλες διοργανώσεις. Συγκεκριμένα, μετράει μόλις δυο παρουσίες στα τελικά του Κόπα Άφρικα, λαμβάνοντας μέρος στα τουρνουά του 2004 και του 2006, χωρίς να καταφέρει να συνεχίσει πέρα από τη φάση των ομίλων, ενώ δεν έχει βρεθεί ούτε μια φορά στα τελικά κάποιου παγκοσμίου κυπέλλου.

Αποστολή:

Τερματοφύλακες: Tatenda Mukuruva (21, Dynamos), Donovan Bernard (21, How Mine),
Takabva Mawaya (23, Hwange)
Αμυντικοί: Hardlife Zvirekwi (29, CAPS Utd), Onismor Bhasera (31, Supersport utd), Teenage Hadebe (21, Chicken Inn), Bruce Kangwa (28, Azam), Oscar Machapa (29, Vita Club),
Lawrence Mhlanga (23, Chicken Inn), Elisha Muroiwa (27, Dynamos), Costa Nhamoinesu (31, Sparta Prague)
Μέσοι: Khama Billiat (26, Mamelodi Sundowns), Willard Katsande (30, Kaizer Chiefs),
Kudakwashe Mahachi (23, Golden Arrows), Marvelous Nakamba (22, Vitesse)
Επιθετικοί: Cuthbert Malajila (31, Mamelodi Sundowns), Knowledge Musona (26, Oostende), Nyasha Mushekwi (29, Dalian Yifang), Tendai Ndoro (31, Orlando Pirates),
Evans Rusike (26, Maritzburg), Matthew Rusike  (26, Helsingborgs), Tino Kadewere (21, Djurgardens)

 Ομάδα:

Έκπληξη αποτέλεσε για το ευρύ κοινό η πρόκριση της Ζιμπάμπουε στην τελική φάση του Κόπα Άφρικα, μια πρόκριση η οποία ήρθε έπειτα από αρκετά χρόνια παρακμής, με αρκετά σκάνδαλα να έχουν πλήξει την εθνική ομάδα της χώρας. Συγκεκριμένα, το 2009 ήρθε στο φως της δημοσιότητας το περιβόητο «Asia-gate», κατά το οποίο αποκαλύφθηκε ότι οχτώ ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας χρηματίστηκαν προκειμένου να έχουν μειωμένη απόδοση σε συγκεκριμένα παιχνίδια. Επιπλέον, πριν από μερικούς μήνες, η FIFA γνωστοποίησε τον αποκλεισμό της Ζιμπάμπουε από τα προκριματικά για το Μουντιάλ του 2018, λόγω οφειλών της ομοσπονδίας προς τον τέως τεχνικό, Κλαουντινέι Γκεοργκίνι, ενώ έγινε γνωστό ότι και άλλοι πρώην προπονητές της εθνικής ομάδας έχουν λαμβάνειν από τη ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας. Τέλος, ένα ακόμα «χτύπημα» ήρθε για να διαταράξει την προετοιμασία της ομάδας εν όψει του Κόπα Άφρικα, με τους ποδοσφαιριστές να αρνούνται να επιβιβαστούν στο αεροπλάνο που θα τους μετέφερε στο Καμερούν, για φιλικό προετοιμασίας, λόγω διαφωνίας με την ομοσπονδία για τα πριμ.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, είναι προφανές ότι η Ζιμπάμπουε δεν είναι σε καμία περίπτωση το φαβορί για την πρόκριση από έναν όμιλο που περιλαμβάνει ακόμα τις Αλγερία, Τυνησία και Σενεγάλη, είναι όμως μια ομάδα η οποία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμηθεί, έχοντας χάσει μόλις 1/12 από τα τελευταία παιχνίδια της. Στο Κόπα Άφρικα αναμένεται να χρησιμοποιήσει το 4-3-3 ή/και το 4-2-3-1. Τα όπλα της είναι ο δυναμισμός και η ταχύτητα με την οποία βγαίνει στην επίθεση, πρόκειται για ένα σύνολο που δεν θα έχει τη μπάλα στα πόδια του για πολλή ώρα, αλλά θα επιδιώξει να κάνει τη ζημιά στις αντίπαλες άμυνες μέσω του transition. Αστέρι της ομάδας θεωρείται ο επιθετικός Μουσόνα, ο οποίος μετράει 8 τέρματα σε 17 συμμετοχές με την Οστάνδη στο Βέλγιο, ενώ αξίζει την προσοχή μας και ο 20χρονος τερματοφύλακας Μουκουρούβα, ο οποίος πραγματοποίησε σπουδαίες εμφανίσεις στην προκριματική φάση. Τα μειονεκτήματα της Ζιμπάμπουε εστιάζονται κυρίως στην ασταθή και επιρρεπή στα λάθη άμυνα, καθώς και στην έλλειψη δημιουργικότητας από τον άξονα, με τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο κέντρο να έχουν περισσότερο ανασταλτικές παρά επιθετικές αρετές.  

 Προπονητής: Καλίστο Πασούβα

Με πολλές επιτυχίες στο εγχώριο πρωτάθλημα ο τεχνικός της Ζιμπάμπουε, έφτιαξε το όνομα του κατακτώντας τέσσερα διαδοχικά πρωταθλήματα με τους Dynamos Harare, ως φυσικό επακόλουθο ήρθε και η δουλειά στην εθνική ομάδα. Το έργο του έγινε άμεσα αντιληπτό και εκεί, αφού κατάφερε να την οδηγήσει μετά από μια δεκαετία σε τελική φάση μιας μεγάλης διοργάνωσης.

 Συμπέρασμα:

Η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου είναι στα χαρτιά η Ζιμπάμπουε, πρόκειται για ένα σύνολο χωρίς ιδιαίτερες εμπειρίες από μεγάλες διοργανώσεις, ενώ ούτε η κλήρωση της έκανε το χατίρι, αφού την έφερε αντιμέτωπη με τις Αλγερία, Τυνησία και Σενεγάλη, ομάδες δηλαδή που είναι πάνω από τα κυβικά της. Ελάχιστες επομένως οι πιθανότητες της για πρόκριση από τον όμιλο, σωστό το 8,00 που προσφέρει ο Stoiximan στο ενδεχόμενο αυτό, θα είναι επιτυχία αν καταφέρει να πάρει έστω και ένα βαθμό, ενώ, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα τερματίσει στην τελευταία θέση του δεύτερου γκρουπ.