ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

NBA (Preview): Atlantic Division

Μετράμε μέρες όπως οι φυλακισμένοι και οι φαντάροι για την έναρξη του NBA (26/10 03:00). Το Betblog.gr είναι εδώ για να σας βάλει στα ενδότερα του μαγικού κόσμου του ΝΒΑ που θα μας συντροφεύσει για τους επόμενους οκτώ μήνες. Από έξι μέρη, όσες και οι Division, απαρτίζεται το αναλυτικό αφιέρωμα για τις 30 ομάδες. Παρακάτω ακολουθεί αυτό για την Atlantic, που περιλαμβάνει τις ομάδες των Celtics, των Raptors, των Knicks, των 76ers και των Nets.

Μετράμε μέρες όπως οι φυλακισμένοι και οι φαντάροι για την έναρξη του NBA (26/10 03:00). Το Betblog.gr είναι εδώ για να σας βάλει στα ενδότερα του μαγικού κόσμου του ΝΒΑ που θα μας συντροφεύσει για τους επόμενους οκτώ μήνες. Από έξι μέρη, όσες και οι Division, απαρτίζεται το αναλυτικό αφιέρωμα για τις 30 ομάδες. Παρακάτω ακολουθεί αυτό για την Atlantic, που περιλαμβάνει τις ομάδες των Celtics, των Raptors, των Knicks, των 76ers και των Nets.

Boston Celtics: Βήμα - βήμα προς την κορυφή
 

Απολογισμός περσινής περιόδου: Συνέχισαν τα βήματα προόδου της τελευταίας διετίας, πετυχαίνοντας οκτώ νίκες περισσότερες συγκριτικά με την προπέρσινη σεζόν (48 έναντι 40), με την τετραπλή ισοβαθμία στην 3η θέση να τους κατατάσσει τελικά 5ους. Στα πλέι οφ με τους Χοκς το πάλεψαν πολύ, όμως μέτρησε η απειρία τους σε αυτό το επίπεδο, χάνοντας τη σειρά με 4-2.

Χάρμα ιδέσθαι για μία ακόμα χρονιά (4η σε DRtg, 10η σε ORtg, 3η σε Pace, ισορροπία σε όλα τα επίπεδα), η επιτομή της ομάδας του προπονητή, περισσότερο φέρνει σε ευρωπαϊκό κλαμπ παρά σε ομάδα ΝΒΑ, με τον Isaiah Thomas να κάνει το ξεπέταγμα από το απόλυτα συμπαγές σύνολο (22,2 π., 6,2 ασ.) και να χρίζεται για πρώτη φορά στην καριέρα του All Star.

Αλλαγές/Ανάλυση ρόστερ: Ο Danny Ainge, GM των Celtics, αποφάσισε πως η φετινή free agency ήταν η κατάλληλη στιγμή για την ομάδα να αφήσει τις συμβατικές κινήσεις και να κυνηγήσει την υπογραφή του απόλυτου σταρ του καλοκαιριού, του Kevin Durant. Οι φήμες ήθελαν τον KD να βρίσκεται κάποια στιγμή πολύ κοντά στο να συμφωνήσει με τους Celtics, έχοντας εντυπωσιαστεί από την προσέγγιση του Ainge, αλλά όπως ίσως θα έχετε ακούσει, τελικά επέλεξε άλλες πιο δυτικές και ηλιόλουστες συνοικίες.

Αντ’ αυτού στη Βοστώνη κατέφθασε ο Al Horford, ένας από τους καλύτερους και εγκεφαλικότερους ψηλούς του ΝΒΑ - ο οποίος μάλιστα δείχνει να ταιριάζει γάντι με το σύστημα του Stevens - σπάζοντας την παράδοση που θέλει τους καλούς free agents κάθε καλοκαιριού να μην επιλέγουν ποτέ την πιο πετυχημένη ομάδα στην ιστορία του αμερικάνικου επαγγελματικού μπάσκετ. Δύο οι αποχωρήσεις, ο Jared Sullinger ορθώς κρίθηκε αναλώσιμος μετά την έλευση του Horford, ενώ η φυγή του τίμιου εργάτη Evan Turner πονάει λίγο, αλλά κάποιος έπρεπε να θυσιαστεί για τον Durant πρώην σέντερ της Atlanta.

Ενδιαφέρουσα επιλογή στο Νο.3 του ντραφτ ο Jaylen Brown, ο νεαρός forward παρότι άγουρος, δείχνει να έχει πολύ καλά στοιχεία, με το παιχνίδι του να θυμίζει πολύ αυτό του Jae Crowder. Απίστευτο το βάθος στο ρόστερ, είναι μακράν της δεύτερης η ομάδα με τις περισσότερες λύσεις, έχοντας τρεις αξιόλογους παίκτες σε κάθε θέση, γεγονός που σε άλλες ομάδες θα μπορούσε να αποτελεί πρόβλημα, όχι όμως και στους Celtics του Brad Stevens, ο οποίος έχει κερδίσει με το σπαθί του την απόλυτη εμπιστοσύνη παικτών, διοικούντων και οπαδών.

Βασική 5άδα: Isaiah Thomas / Avery Bradley / Jae Crowder / Amir Johnson / Al Horford

Εκτίμηση: Οι Celtics είναι η ομάδα που εξαρτάται στο μικρότερο βαθμό (ίσως μαζί με τη Utah) από ένα συγκεκριμένο παίκτη, γεγονός που συνδυαζόμενο με την ωρίμανση κατά ένα χρόνο της πιτσιρικαρίας του Stevens (αλλά και του ίδιου του νεαρού head coach), δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για ένα ακόμα βήμα προς τα εμπρός. Φέτος δίνονται δεύτερο φαβορί πίσω από τους φαινομενικά αχτύπητους Cavs για την κορυφή της ανατολικής περιφέρειας με το line των νικών τους να έχει τοποθετηθεί στο 52,5. Σωστά διαβασμένο στα μάτια μας, περιμένουμε από τους Celtics να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο τις επιδόσεις τους από τις περσινές 48 νίκες, όμως το υπάρχον όριο είναι μάλλον οριακό, όπως και το 1,90 για νικητές της Atlantic, υποπεριφέρεια που δεν έχουν κερδίσει από το 2012.

Σε λογική fun bet, ενδιαφέρον στοίχημα δείχνει το 8,00 του Brad Stevens για να αναδειχθεί προπονητής της χρονιάς. Ήδη θεωρείται ένας από τους καλύτερους τεχνικούς στην Αμερική, με το success story του νεαρού coach που άφησε το κολέγιο για να αναστήσει τον κοιμώμενο γίγαντα του ΝΒΑ να είναι ιδιαίτερα πιασάρικο στους ψηφοφόρους αυτών των κατηγοριών, αν καταφέρει την υπέρβαση στο ρεκόρ της ομάδας (κάτι σε 55-58 νίκες ας πούμε) δεν αποκλείουμε καθόλου την επιλογή του για coach of the year.

 

Toronto Raptors: Στόχος ξανά οι τελικοί
 

Απολογισμός περσινής περιόδου: Το 2014 έκαναν 48 νίκες (νέο ρεκόρ ομάδας). Το 2015 έκαναν 49 νίκες (νέο ρεκόρ ομάδας). Πέρσι διέλυσαν κάθε προηγούμενη τους επίδοση με το εκπληκτικό 56-26, αποδεικνύοντας πως πλέον ανήκουν στην ελίτ. Εξαιρετική η παρουσία τους και στα πλέι οφ, με το γνωστό τους die-hard στυλ επιβίωσαν των ανελέητων μαχών με Pacers και Heat (4-3 και τις δύο σειρές), φτάνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία τους σε τελικούς περιφέρειας, όπου ηττήθηκαν μοιραία από τους μετέπειτα πρωταθλητές Cavaliers, πιο εύκολα απ’ όσο δείχνει το τελικό 4-2.

Αλλαγές/Ανάλυση ρόστερ: Μάλλον χαμένους τους βγάζει η offseason, παρότι ο μεγάλος στόχος της ανανέωσης του DeRozan επιτεύχθηκε με χαρακτηριστική άνεση, με τον SG και μόνιμο πρώτο σκόρερ των Καναδών να βάζει την υπογραφή του στο μεγαλοπρεπές max συμβόλαιο που του προσφέρθηκε. Ο παίκτης - αποκάλυψη της περσινής σεζόν, ο αγαθός γίγαντας Bismack Biyombo, αποτελεί παρελθόν, λόγω της αδυναμιας των Raptors να τον πληρώσουν, ενώ την πόρτα της εξόδου είδαν και οι χρήσιμοι Scola, Johnson. Μοναδικές προσθήκες στο ρόστερ ο καλός επιθετικός αλλά ικανός μόνο στη "μαρκάρω με τα μάτια" άμυνα Sullinger και ο Jakob Poeltl από το ντραφτ, σέντερ που απογοήτευσε στην March Madness, κάνοντας μας ακόμα πιο επιφυλακτικούς απέναντι του απ’ όσο ήδη ήμασταν.

Το υπόλοιπο υλικό παραμένει αναλλοίωτο, στην ομοιογένεια, στη μαχητικότητα και στην παραδοσιακά πολύ ισχυρή έδρα αναμένεται να ποντάρουν και πάλι για να πετύχουν τους στόχους τους. Ενστάσεις μας το ότι θα στηρίξουν ξανά πολλά στο δίδυμο Lowry/DeRozan, το οποίο αν και ικανό, γίνεται πολύ προβλέψιμο στα κρίσιμα, καθώς και το βάθος στους ψηλούς, όπου πλην των Valanciunas, Sullinger, Patterson δε φαίνεται να υπάρχει άλλη αξιόπιστη λύση.

Βασική 5άδα: Kyle Lowry / Demar DeRozan / DeMarre Carroll / Jared Sullinger / Jonas Valanciunas

Εκτίμηση: Οι Raptors έχουν βρει τη συνταγή της επιτυχίας και το αποδεικνύουν κάθε χρόνο, βελτιώνοντας διαρκώς το ρεκόρ τους. Πέρσι, μάλιστα, τα κατάφεραν ουσιαστικά χωρίς να έχουν διαθέσιμο τον Carroll (26 παιχνίδια έπαιξε όλα κι όλα), ο οποίος αν μείνει φέτος υγιής θα προσφέρει πολύτιμες βοήθειες στους συνοδοιπόρους του στην περιφέρεια. Παρόλα αυτά, θα λέγαμε ότι το περσινό 56-26 ήταν το ταβάνι τους, στα μάτια μας φαντάζει δύσκολο να κινηθούν ξανά στα ίδια επίπεδα. Την ίδια άποψη βέβαια φαίνεται πως έχουν και οι μπουκ, βγάζοντας το όριο νικών των Καναδών στις 51, πέντε λιγότερες από τις περσινές. Δε διαφωνούμε, κάπου στις 50 περιμένουμε να κινηθούν φέτος διεκδικώντας τη δεύτερη θέση στην Ανατολή μαζί με τους Celtics, δε βρίσκουμε αξία σε κάποια αγορά.

 

New York Knicks: Άκρατες (και αδικαιολόγητες) φιλοδοξίες
 

Πέρυσι: Κάποιος θα μπορούσε να πει πως η σεζόν ήταν πετυχημένη. Άλλωστε, μιλάμε για μια ομάδα που σχεδόν διπλασίασε τις νίκες της συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά (32 έναντι 17), βελτιώνοντας παράλληλα πολλά κομμάτια του παιχνιδιού της - κυρίως είδε τον Carmelo να πασάρει επιτέλους την μπάλα, έχοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του περισσότερες από 4 ασίστ/ παιχνίδι (4,2). Η αντίθετη άποψη είναι πως μέχρι τα μέσα της χρονιάς οι Knicks διεκδικούσαν στα ίσια της είσοδο τους στα πλέι οφ (22-22), με ένα σερί 1-9 όμως να οδηγεί στην απομάκρυνση του Fisher από τον πάγκο και τελικά στον πλήρη εκτροχιασμό της ομάδας που κατέληξε 13η στην Ανατολή με ρεκόρ 32-50.

Φάρος αισιοδοξίας φυσικά δεν ήταν άλλος από εκείνο το ψηλόλιγνο παλικαράκι από τη Λετονία, που εμφανίστηκε από το πουθενά, επιλέχτηκε 3ο στο ντραφτ και εντυπωσίασε τους πάντες με τους μέσους όρους (14,3 π., 7,3 ρ., 1,9 μπλοκ) αλλά και το εν γένει παιχνίδι του, χάνοντας τον τίτλο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου μόνο από τον αφύσικο Towns της Minnesota.

Αλλαγές/Ανάλυση ρόστερ: Δεν άντεξαν άλλο τη μετριότητα της τελευταίας τριετίας οι Knicks (ή ο Anthony απείλησε ότι θα φύγει αν δε βελτιωθούν άμεσα, η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος) και πήραν την απόφαση να προχωρήσουν σε ριζική ανανέωση του ρόστερ, με πολύ κόσμο να αποχωρεί (Afflalo, Calderon, Grant, Galloway, Robin Lopez, Derrick Williams οι σημαντικότεροι) και αντίστοιχο αριθμό παικτών να έρχεται να καλύψει τα κενά. Ηχηρότερα ονόματα προφανώς αυτά των Rose, Noah, καλές λύσεις για βασικός SG και αναπληρωματικός άσος οι Lee και Jennings αντίστοιχα, συμπληρωματικοί οι υπόλοιποι.

Στο άκουσμα της απόκτησης του πρώην MVP Derrick Rose οι οπαδοί των Knicks βρήκαν πάλι την αφορμή να αρχίσουν την παντελώς αδικαιολόγητη και πλήρως αβάσιμη υπεραισιοδοξία, με την καλύτερη ατάκα να έρχεται από τα χείλη του ίδιου του Rose, που δήλωσε ευθαρσώς πως “στο NBA πλέον υπάρχουν δύο superteams, οι Warriors κι εμείς”, σκορπώντας όπως είναι λογικό το γέλιο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Ο Rose (που σημειωτέον δε βρίσκεται με την ομάδα, αφού εκδικάζεται η υπόθεση για την εις βάρος του καταγγελία για βιασμό) έπαιξε πέρσι για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια περισσότερους από 60 αγώνες αλλά δε θα λέγαμε ότι εντυπωσίασε (16,4 π., 4,7 ασ., 29% στο τρίποντο), ενώ ο Noah των 29 αγώνων και των 4,3 πόντων τη δεδομένη στιγμή μοιάζει με σημαντική υποβάθμιση στη θέση του σέντερ σε σχέση με τον Lopez. Όχι και τα ιδανικά υλικά για superteam.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι οι Knicks είναι για πέταμα. Η βασική τους πεντάδα μοιάζει ικανή να κοντράρει σχεδόν οποιαδήποτε άλλη στο ΝΒΑ, ενώ ο Jeff Hornacek, νέος άρχοντας του πάγκου στο Μεγάλο Μήλο, έδειξε πολύ καλά στοιχεία στο Phoenix μέχρι να τον φάνε οι τραυματισμοί και η εσωστρέφεια των Suns (runner-up για coach of the year το 2013-14 μεταξύ άλλων). Αρκεί ο Phil Jackson, πρόεδρος της ομάδας, να τον αφήσει να εφαρμόσει ελεύθερα τις ιδέες του χωρίς να του επιβάλλει την - αποτελεσματική στα 90’s αλλά απολύτως ξεπερασμένη πλέον - τριγωνική επίθεση, επίθεση που οι Rose/Jennings μοιάζουν εντελώς ακατάλληλοι να τρέξουν.

Βασική 5άδα: Derrick Rose / Courtney Lee / Carmelo Anthony / Kristaps Porzingis / Joakim Noah

Εκτίμηση: Την αισιοδοξία του Rose αλλά και πολλών φίλων των Knicks που έσπευσαν να ποντάρουν ότι η ομάδα τους θα πάρει το πρωτάθλημα (πολύ μεγάλα ποσά από νωρίς, αχ αυτή η Νέα Υόρκη…) δεν τη συμμεριζόμαστε. Ο πάγκος τους μοιάζει άδειος όσο λίγοι στη λίγκα και, με τα προβλήματα τραυματισμών των Rose/Noah ακόμα νωπά, κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πως δε θα χρειαστεί και πάλι να στηριχτούν σε παίκτες αμφιβόλου - επιεικώς - αξίας (+ ότι περιμένουμε να δούμε την εξέλιξη στην υπόθεση του Rose). Επιπλέον, υπάρχει πάντα ο φόβος πως ο Jackson δε θα αντέξει να παραμείνει στο περιθώριο, επεμβαίνοντας σε τεχνικά ζητήματα, ενδεχόμενο που μόνο εκνευρισμό μπορεί να φέρει τόσο στον Hornacek όσο και στη συντριπτική πλειοψηφία των παικτών.

Το line του Stoiximan είναι τοποθετημένο στις 39,5 νίκες, που για να επιβεβαιωθεί προϋποθέτει ότι οι Knicks θα κάνουν οκτώ περισσότερες νίκες συγκριτικά με την περσινή σεζόν. Άποψη μας είναι πως η είσοδος στα πλέι οφ είναι το ταβάνι της ομάδας, με τις 40 νίκες, αν και όχι ανέφικτες, να φαντάζουν το πλέον αισιόδοξο σενάριο. Δε δείχνει κακή επιλογή το under, ειδικά με την απόδοση να έχει ανέβει πλέον στο 2,00.

 

Philadelphia 76ers: Γκαντεμιάς συνέχεια
 

Απολογισμός περσινής περιόδου: Τρία χρόνια αμετανόητου και αδιάκοπου tanking κορυφώθηκαν την περσινή σεζόν με τους Sixers να είναι πραγματικά όσο κακοί τους οραματίστηκε ο πρώην πλέον GM Sam Hinkie, απειλώντας δεκάδες αρνητικά ρεκόρ. Ισοφάρισαν το χειρότερο ξεκίνημα στην ιστορία (0-18), είχαν τη δεύτερη χειρότερη άμυνα (107,6π.) κι επίθεση (97,4 π., we will always have the Lakers), έκλεισαν τη χρονιά με σερί 2-27, γλιτώνοντας πάντως στο φινάλε από το χειρότερο ρεκόρ όλων των εποχών (έκαναν 10-72, 9-73 παραμένει το χειρότερο), που κρατάει από το 1973. Οι Sixers το είχαν κάνει.

Αλλαγές/Ανάλυση ρόστερ: Φέτος ήταν επιτέλους η χρονιά που θα επέστρεφε το χαμόγελο στην “πόλη της αδερφικής αγάπης”. Ήταν η χρονιά που θα δικαιωνόταν το περίφημο “process” του Hinkie, έστω κι αν η ομάδα έχει περάσει πλέον στα χέρια των Colangelo, πατέρα και υιού. Ήταν η χρονιά που ο Saric αποφάσισε να κάνει το ταξίδι στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού κι ο Joel Embiid ήταν επιτέλους έτοιμος για το ντεμπούτο του ύστερα από δύο χρόνια ανάμεσα στο χειρουργείο και το φυσικοθεραπευτήριο. Ήταν η χρονιά που η θεά τύχη τους χαμογέλασε μετά από χρόνια, χαρίζοντας τους το Νο.1 στο ντραφτ του Ben Simmons, του παίκτη που πολλοί (προφανώς πολύ βιαστικά και πρόχειρα) έχουν βαφτίσει ως το διάδοχο του Lebron. Αλλά όχι…

Η είδηση ότι ο Simmons υπέστη κάταγμα στο πόδι και θα λείψει για “αδιευκρίνιστο χρονικό διάστημα” βύθισε ξανά τη Philadelphia στον προβληματισμό. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για μίνιμουμ τρεις μήνες απουσίας, αλλά πιθανότατα το διάστημα θα είναι ακόμα μεγαλύτερο, αφού οι Sixers δε θέλουν να ρισκάρουν πρόωρη συμμετοχή του.

Φυσικά η σεζόν τους δεν πήρε τέλος πριν καν αρχίσει, υπάρχουν ακόμα πολλά ενδιαφέροντα project προς ανάπτυξη. Embiid και Saric προσφέρουν την ίντριγκα του άγνωστου μέχρι να επιστρέψει ο Simmons, ο Luwawu δείχνει ενδιαφέρων rookie, Noel και Okafor θα παρατάξουν και πάλι τα μούσκουλα και το low post παιχνίδι τους αντίστοιχα, ενώ για πρώτη φορά μετά από χρόνια στη Philadelphia ήρθαν μέτριοι μεν, βετεράνοι δε παίκτες (Bayless, Henderson). Προφανής παραμένει πάντως ο συνωστισμός στις δύο θέσεις των ψηλών, στις οποίες αγωνίζονται και οι πέντε (!) καλύτεροι παίκτες της ομάδας, με την ανταλλαγή ενός εκ των Noel/Okafor στα μέσα της χρονιάς να θεωρείται δεδομένη.

Βασική 5άδα: Jerryd Bayless / Gerald Henderson / Robert Covington / Ben Simmons (Dario Saric) / Joel Embiid

Εκτίμηση: Τα όνειρα των οπαδών των Sixers για την πρώτη σεζόν μετά από τέσσερα χρόνια μακριά από τη μετριότητα τοποθετούνται αναγκαστικά στο περιθώριο μέχρι να θρέψουν τα κόκκαλα στο πόδι του Simmons. Κακά τα ψέματα, οι υπόλοιποι νεαροί που υπάρχουν στο ρόστερ είναι αξιόλογοι και χωράνε στις περισσότερες ομάδες του ΝΒΑ, όμως ο μόνος που δείχνει να μπορεί να κάνει τη διαφορά είναι ο Αυστραλός Νο.1 του φετινού ντραφτ. Το αρχικό όριο των 27,5 νικών έμοιαζε εξ αρχής υπερβολικό για ομάδα που πέρσι έκανε μόλις 10, με τους Daggers να επιλέγουν από νωρίς το under. Προφανώς, με τα νέα δεδομένα η αξία στο συγκεκριμένο στοίχημα έχει πολλαπλασιαστεί, αλλά όποιος πρόλαβε πρόλαβε, αφού μέχρι να διευκρινιστεί ο χρόνος αποθεραπείας του Simmons δεν προσφέρονται αποδόσεις για over/under των Sixers.

 

Brooklyn Nets: Έχει και πιο κάτω
 

Απολογισμός περσινής περιόδου: Μετά από τέσσερα χρόνια αλόγιστης και χωρίς προφανές πλάνο σπατάλης από τον Mikhail Prokhorov, για τα οποία οι Nets ανταμείφθηκαν με μία (1) νικηφόρα σειρά πλέι οφ, ο Ρώσος μεγιστάνας αποφάσισε πέρσι πως ήρθε η ώρα να βάλει φρένο στη διαρροή, ρίχνοντας για πρώτη φορά το μπάτζετ της ομάδας κάτω από το salary cap. Το αποτέλεσμα φυσικά λόγω του ανύπαρκτου σχεδιασμού των προηγούμενων ετών ήταν το ταλέντο στην ομάδα να είναι επιπέδου D-League, με το 21-61 να έρχεται σχεδόν φυσιολογικά και να είναι καλύτερο μόνο από τα ρεκόρ των μη-ομάδων Sixers και Lakers.

Αλλαγές/Ανάλυση ρόστερ: Πέρσι τερμάτισαν 28οι, φέτος προβάλλουν με την αξία τους ως το πρώτο φαβορί για την περίοπτη τελευταία θέση. Και πώς να είναι διαφορετικά, όταν το υλικό που με κόπο (καθόλου ειρωνικό αυτό) κατάφερε να συγκεντρώσει ο νέος GM Sean Marks για τον rookie head coach Kenny Atkinson (έρχεται με εξαιρετικές περγαμηνές από το staff του Budenholzer στην Atlanta) είναι ευθέως ανάλογο του εύρους των δυνατοτήτων που του άφησε ο προκάτοχος του. Πενιχρότατο.

Το ξήλωμα του ρόστερ τεράστιο, επί της ουσίας από τους σημαντικούς περσινούς παίκτες έμειναν μόνο ο ταλαίπωρος Brook Lopez κι ο Bogdanovic. Το απίστευτο με τους Nets είναι πως, παρότι προφανώς δεν μπορούν να διεκδικήσουν καμία διάκριση, γεγονός που θεωρητικά θα τους καθιστούσε ιδανικούς υποψήφιους για tanking, δεν έχουν κανένα λόγο να επιδιώξουν να χάσουν αφού τα draft picks των επόμενων δύο ετών ανήκουν στους Celtics ως παρακαταθήκη της ανταλλαγής των Garnett/Pierce.

Έτσι ο Marks έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του στη free agency (πώς να πείσεις έναν παίκτη που έχει το δικαίωμα να διαλέξει όποια ομάδα θέλει να έρθει σε αυτή με τις λιγότερες προοπτικές ανέλιξης...), φέρνοντας τον Jeremy Lin πίσω στην πόλη της Linsanity, μαζί με τους Vazquez, Foye, Scola, Booker, Budinger αλλά και τον γίγαντα (#διπλής) Anthony Bennett. Suicide squad vol. 2. Μόνοι παίκτες που αναμένουμε με ενδιαφέρον ο rookie SG Caris LeVert, για το ταλέντο του οποίου ακούγονται τα καλύτερα, δεν ισχύει δυστυχώς το ίδιο και για την ανθεκτικότητα του σώματος του (τρεις εγχειρήσεις στο κολέγιο, ήδη θα πάει συντηρητικά τουλάχιστον μέχρι το Γενάρη) και ο Hollis-Jefferson, που παρότι σουτάρει σαν 10χρονο που τώρα μαθαίνει τη μηχανική, πρόλαβε στην πρώτη του χρονιά στη λίγκα να αφήσει θετικές εντυπώσεις πριν τραυματιστεί χάνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν.

Βασική 5άδα: Jeremy Lin / Rondae Hollis-Jefferson / Bojan Bogdanovic / Trevor Booker / Brook Lopez

Εκτίμηση: Οι Nets θα είναι κακοί, πολύ κακοί, δεν έχουμε κανένα σοβαρό επιχείρημα να αντιτάξουμε σε όσους υποστηρίζουν πως θα είναι η χειρότερη ομάδα στο NBA. Η βασική τους 5άδα μάλλον είναι η χειρότερη μεταξύ των 30, ενώ προφανώς δεν κρατούν τα κρυφά τους όπλα στον πάγκο, όποιος θα έρχεται από εκεί θα ρίχνει ακόμα περισσότερο το επίπεδο. Το σενάριο δε, που θέλει τον Lopez (μοναχικό καβαλάρη πέρσι με 20,6 π. και 7,8 ρ. αλλά και μοναδικό πραγματικά δυνατό trade asset) να απαλλάσσεται επιτέλους από το μαρτύριο του Brooklyn και να γίνεται ανταλλαγή κατά τη διάρκεια της χρονιάς για μελλοντικά draft picks, ενισχύει τις πιθανότητες να πέσουν οι Nets κάτω από τις 20 νίκες όπου βρίσκεται το line του Stoiximan. Μοναδική μας ένσταση το ενδεχόμενο να μην παρατήσουν τη σεζόν, αφού το φετινό τους pick ανήκει στους Celtics (η Βοστώνη έχει δικαίωμα να ανταλλάξει το δικό της pick πρώτου γύρου με αυτό του Brooklyn), παίρνοντας στο τέλος νίκες που θα τους φέρουν κοντά στα περσινά στάνταρ, ενδεχόμενο που καθιστά την επιλογή οριακή.